Κυριακή 4 Αυγούστου 2013

ΕΓΩ, ΕΓΩ, ΕΓΩ, ΕΓΩ, ΕΓΩ, ΕΓΩ....



«Πρόωρες εκλογές ούτε θέλω, ούτε πρόκειται να επιδιώξω. Ωστόσο, το ότι δεν θέλω εκλογές δεν σημαίνει ότι θα ήμουν διατεθειμένος να δεχθώ οποιονδήποτε εκβιασμό από οποιαδήποτε συμφέροντα. Διότι αν αντιληφθώ εκβιασμούς ή άλλου είδους πιέσεις, τότε προφανώς άλλοι θα έχουν τις ευθύνες για ό,τι συμβεί. Να το πω αλλιώς: Εγώ θέλω σταθερότητα και εξάντληση τετραετίας. Για το καλό του τόπου. Αλλά έχω και τα μάτια μου ανοικτά…», είπε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς μεταξύ άλλων ανοησιών σε συνέντευξή του στα Νέα.

ΕΙΝΑΙ φανερό ότι ο άνθρωπος αυτός έχει πρόβλημα και το πρόβλημα συνίσταται στο ότι παραδέχεται μονάχα τον εαυτό του. Αυτός αποφασίζει για την Ελλάδα, για τον λαό, για το μέλλον μας. ΠΟΙΟΣ;;; Ο Σαμαράς!!! Σαν να μας παραπέμπει στον αλήστου μνήμης δικτάτορα Παπαδόπουλο. Αλλά περισσότερο μάλλον προς... κουτσαβάκη μοιάζει. Ψευτοπαλικαράς.

Καημένε Σαμαρά, είμαστε στο ΕΜΕΙΣ κι όχι στο ΕΓΩ!!!!

4 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ - μια μαύρη επέτειος

4 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ σήμερα. Θα μου πείτε, και τι έγινε;;;
Οι νεότεροι τουλάχιστον, ας μην παραλείπουν να διαβάζουν την ιστορία...
Για να καταλάβουν ότι τα σημερινά απολειφάδια της πολιτικής ζωής της χώρας δυστυχώς θα πουν τον δικό τους βρόμικο λόγο για την ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΗς 4ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ και τον ΙΩΑΝΝΗ ΜΕΤΑΞΑ...
Είναι από τις μαύρες σελίδες της ιστορίας μας.
ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ.
Αυτό μόνο.
ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΦΑΣΙΣΜΟΣ!!!
Αλλά θα σκεφτεί κανείς την σημερινή κατάσταση που έχει αποχρώσεις παρόμοιες, εξευγενισμένες, αλλά σκληρές και απάνθρωπες.
Μην χάνουμε τον μπούσουλα.
Εθνικοσοσιαλισμοί και Χρυσαυγίτες κι άλλες παρόμοιες μπαρούφες δεν έχουν θέση στην Ελλάδα.
Στο χέρι μας είναι να υπερασπίσουμε τη Δημοκρατία...

ΣΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑΔΑ, ΣΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑΔΑ!!!


ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΜΗΤΣΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟ...

Στις 6 Αυγούστου, ημέρα Τρίτη, στις 9 το βράδυ, στην πλατεία Κουρούτας, εκεί θα είμαι, σε μια εκδήλωση για έναν μεγάλο συγγραφέα, τον ΜΗΤΣΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟ... που την οργάνωσαν ο Εμπορικός Σύλλογος Αμαλιάδας και το σωματείο "Παπαχριστοπούλειος Βιβλιοθήκη" Αμαλιάδας, με εμψυχώτρια την δημοσιογράφο ΕΛΕΝΗ ΣΚΑΒΔΗ...
Για να καταλάβετε ότι υπάρχουν ερεθίσματα για μια ζωή καλύτερη από αυτήν στην οποία θέλουν να μας μαντρώσουν οι κυβερνώντες.
Πάμε λοιπόν στην Αμαλιάδα για να θυμηθούμε τον αγαπημένο μας συγγραφέα, και να κουβεντιάσουμε για τη ζωή και το έργο του.
Δείτε καλά την ανακοίνωση!!!



Σάββατο 4 Μαΐου 2013

Λαμπρή... αιώνια άνοιξη!!!!


Κάποτε το ένιωθα ότι οι περισσότεροι συνάνθρωποι την Μεγάλη Εβδομάδα έβρισκαν την ευκαιρία για μια κατάδυση στα βάθη του εσωτερικού τους κόσμου, ενός κόσμου που δεν έχει όρια ούτε γεωγραφικό στίγμα, αλλά είναι απέραντος... Ήταν πάντοτε η αφορμή για κάποιο πισωγύρισμα, τότε που όλα περιστρέφονταν, άλλοτε στενά και άλλοτε χαλαρά γύρω από την εκκλησία. Η έγνοια μας ήταν να σπρώξουμε τη μέρα για να έρθει γρήγορα το βράδυ και να πάμε στην ακολουθία που όριζε το εκκλησιαστικό τυπικό.
Και νιώθαμε όμορφα με όλα όσα ακούγαμε κάθε βράδυ, τους χτύπους της καμπάνας, τις μυρωδιές από το λιβάνι και τα κεριά που έλιωναν και προσπαθούσαμε να καταλάβουμε αν πράγματι μπήκε μέσα ο Θεός, αφού παλεύαμε να κρατήσουμε ανοιχτές όλες τις θύρες των αισθήσεων. 

Δεν μπορώ να ξέρω, με τα χρόνια, αν τελικά ο Θεός αποκρίθηκε στο μόνιμο αίτημά μας κι έδωσε απαντήσεις στους υπερβατικούς καημούς μας.

Φυσικά, με τα χρόνια καταλάβαμε το πιο απλό: μετά τη ζωή είναι ο θάνατος!
Τώρα, μετά από τόσα χρόνια, με μπερδεμένες στο κρησφύγετο των αναμνήσεών μου τις εικόνες από τη Μεγάλη Εβδομάδα και την Ανάσταση, βλέπω τον πατέρα μου να ψέλνει στην εκκλησία με την ωραία και δυνατή φωνή του, κι εμείς στριμωγμένοι ανάμεσα στον κόσμο που τότε πλημμύριζε τον ιερό χώρο, να ταξιδεύουμε στα μυστήρια και τις περιπέτειες του Ιησού.
Δεν είμαι σε θέση σήμερα να κρίνω τους συνανθρώπους μου.

Είναι αλήθεια ότι το βήμα όλων έχει συντονιστεί με τους ρυθμούς της εποχής η οποία είναι σκληρή και ανάλγητη. 

Ωστόσο, κάπου μέσα τους όλοι περίμεναν και περιμένουν πάντα το βράδυ της Ανάστασης για να σημάνει το χαρμόσυνο μήνυμα ότι η Λαμπρή είναι η αρχή της αιώνιας Άνοιξης! 
Δεν καταργούνται τα προβλήματα, δεν εξαφανίζονται ως δια μαγείας η κακία και η αδικία...
Όμως νιώθουμε όλοι ότι πρέπει να πιστέψουμε σε κοινούς στόχους και ουτοπίες, γιατί αυτός είναι ένας τρόπος να θεμελιώσουμε το πνεύμα της κοινότητας.

Να μην μείνουμε στα λόγια, τα οποία πάντοτε μονάχα την υποκρισία εξυπηρέτησαν.
Πρέπει να δεχτώ ότι οι σημερινοί νέοι είναι ευχαριστημένοι, σε γενικές γραμμές, με τον σημερινό τρόπο ζωής, ενώ οι παλαιότεροι εμφανίζονται επιφυλακτικοί, σκεπτικιστές και ανήσυχοι, διότι αναπόφευκτα κάνουν συγκρίσεις και ανακαλούν μορφές ζωής που ίσως δεν είχαν προσέξει και τώρα τις αξιολογούν...

Ξέρω πολύ καλά όμως ότι η γνώμη τους δυστυχώς δεν καταγράφεται γιατί μπαίνει  και εξουδετερώνεται στη μεροληψία της νοσταλγίας. Αλλά δεν μπορούν  να κάνουν κι αλλιώς και συμβιβάζονται με το πνεύμα της εποχής. Ποιο είναι αυτό το πνεύμα;; Μήπως ξέρω κι εγώ!!! Κάποτε υπήρξαν και κοσμοθεωρίες και προφήτες. Σήμερα;;; 

Μπορεί ο καταιγισμός των γεγονότων και της ανθρώπινης βλακείας να παρέσυρε τα πάντα στο πέρασμά του και όπως πάντα, και οι σημερινές γενιές θα αμφισβητήσουν τις παλιότερες. Το πνεύμα της αμφισβήτησης ζει, αλλά μπορεί να στοιχειοθετήσει από μόνο του βεβαιότητες; Μπορεί όμως κάποιος να υποδείξει λύσεις και να κάνει τον προφήτη;
Αυτό που μένει, κατά την ταπεινή γνώμη μου, είναι να ψάξουμε τους εαυτούς μας καλύτερα, να προετοιμαστούμε εσωτερικά, να ωριμάσουμε, κρατώντας την ψυχραιμία μας.

Το καταλαβαίνω περισσότερο από κάθε άλλη φορά ότι η κοινωνία μας δεν αντέχει τους λογοκόπους και τους κάθε λογής αγύρτες.
Τούτη η μέρα ας είναι μια μέρα καταλλαγής και ενδοσκόπησης.

Κι ακόμη κάτι: Μονάχα η ωριμότητα των πολιτών μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εκείνες που είναι απαραίτητες για να περισωθεί η Δημοκρατία μας στην  αναμέτρησή της με τα ωκεάνια ανθρώπινα σύνολα της διαφθοράς, της αδικίας, του μίσους και της βλακείας...
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Σάββατο 23 Ιουνίου 2012

Υπάρχει κανείς από τη Δάφνη;;; Στείλτε σήμα!!!

Κάποια στιγμή έκανα λόγο για τον Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού, αλλά καμιά απόκριση δεν υπήρξε... Από πουθενά! Υπάρχει ενδιαφέρον από τους νέους ανθρώπους ή όλοι έχουν μπει στο μύλο που όλα τ' αλέθει και σιγά-σιγά θα χάσουμε και τη μνήμη μας και το χωριό μας;;; 
Κάποιος ή κάποια δεν υπάρχει που να νοιάζεται για τον τόπο που γέννησε και μεγάλωσε τόσο κόσμο, τόσους ανθρώπους που πρόκοψαν και μεγαλούργησαν;;;
Δεν χρειάζεται τίποτε που να είναι βάρος. Μονάχα μια απόφαση χρειάζεται να βρεθούμε μερικοί για να μιλήσουμε και να δείξουμε ότι έχουμε μνήμη, και δεν πρέπει να ξεχάσουμε τους προγόνους! 
Ψάχνω για φωτογραφίες που να αποτυπώνουν ανθρώπους και στιγμές μιας ζωής που έχει φύγει ανεπιστρεπτί. 
Όποιος ή όποια έχει κάτι να πει ή κρατάει στα χέρια φωτογραφικό υλικό, ας επικοινωνήσει μαζί μου. Απλώς θέλω να "σκανάρω" τις φωτογραφίες και να τις κρατήσω στο αρχείο για να δουν και οι νεότεροι. Να πιάσουμε όλοι το νήμα της ζωής των ανθρώπων μας. Και πρέπει να ξέρετε ότι οι άνθρωποί μας ζουν όσο εμείς τους κρατάμε στη μνήμη μας και τους θυμόμαστε, και τους κουβεντιάζουμε. η ύπαρξή μας είναι το "άθροισμα" της ζωής όλων αυτών που πέρασαν από τη Δάφνη και ίδρωσαν στη γη της.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:
Νίκος Λαγκαδινός
Κομοτινής 9, Αθήνα 11526
τηλ. 210-6741875
κινητό 6977-320688

"Εφυγε" ο γιος του Λεωνίδα...

Καθώς περνούν τα χρόνια, νιώθω όλο και πιο έντονα την επιθυμία της επιστροφής στο χωριό μου. Κι αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει. Δυστυχώς. Ετσι όπως είναι η ζωή μας πλέον, δεν υπάρχει περίπτωση να νιώσουμε αυτή τη χαρά του γυρισμού στον τόπο των γονιών κι εκεί όπου ζήσαμε  χαρές και λύπες, δεθήκαμε με τη γη και τους ανθρώπους της. 
Προσφάτως "έφυγε" ένας ακόμη "Λαγκαδινός", ο γιος του Λεωνίδα. Αναπάντεχα. Λυπήθηκα. Ο πατέρας του είχε φύγει νωρίς κι αργότερα η μάνα του. Μια οικογένεια με ήθος που πήγαζε από την αγαθή προσωπικότητα του γεννήτορα, του Λεωνίδα. Ο Λεωνίδας ήταν ένας άγιος άνθρωπος. Η ζωή όμως τα φέρνει έτσι που δεν μπορεί κάποιες φορές να χωρέσει την ευτυχία σ' ένα σπίτι. 
Είναι αλήθεια ότι η οικογένεια του ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΥ ήταν από τις καλές οικογένειες του χωριού μας. Με πολλά παιδιά. Ευτυχισμένη οικογένεια. Εγώ κρατώ την ανάμνηση της Μαρίτσας που είχαμε τα ίδια χρόνια και πηγαίναμε μαζί στο σχολείο. Δεν είναι η στιγμή να καταθέσω τις μνήμες εκείνης της γλυκιάς περιόδου που ήμασταν παιδιά και παλεύαμε να δούμε τη χαρά της ζωής. Θα το κάνω κάποια στιγμή...

Νίκος Χ. Λαγκαδινός



Ο Νίκος Χ. Λαγκαδινός, είναι δημοσιογράφος, μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), κι έχει σπουδάσει Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Θεατρολογία στο 8ο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Έχει εργαστεί ως συντάκτης και αρχισυντάκτης στις εφημερίδες Ελεύθερη Γνώμη, Νίκη, Ενημέρωση, Βραδυνή, Ακρόπολις, Αθηναϊκή.

Υπήρξε μόνιμος συνεργάτης της ΕΡΤ με δεκάδες ρεπορτάζ και εκπομπές στο ραδιόφωνο (ΕΡΑ) και την τηλεόραση (ΥΕΝΕΔ, ΕΤ-2 και ΝΕΤ). Ενδεικτικά είναι τα αφιερώματα στην τηλεόραση για τους Μάνο Λοΐζο, Νίκο Ξυλούρη, Ευάγγελο Αβέρωφ, Δημήτρη Ροντήρη, Κάρολο Κουν, για την τέχνη στην περίοδο της δικτατορίας κ.α. Αξιοσημείωτη είναι και η σειρά (περίπου 45 εκπομπές) με τίτλο “Δημιουργοί στην περιφέρεια” που προβλήθηκε στην ΕΡΤ και για πρώτη φορά παρουσιάζονταν δημιουργοί με σημαντικό έργο που ζουν και εργάζονται στην ελληνική επαρχία.

Άλλες εκπομπές: “Και τέχνες …και γράμματα” (πολιτιστικό δελτίο τρεις φορές την εβδομάδα από την ΕΤ-2), “Το βιβλίο στην τηλεόραση”, “Tο πολιτιστικό μας σήμερα”, “Με τη φωνή του συγγραφέα” (ΝΕΤ). Έχει ερμηνεύσει το ρόλο του Συμβολαιογράφου στο δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ της Δέσποινας Καρβέλα Και η ευχή των γονέων… αμήν” («Περισκόπιο»).

Έχει πάρει συνεντεύξεις από πρόσωπα της πολιτικής, των τεχνών και των γραμμάτων, όπως είναι οι: Ανδρέας Παπανδρέου, Μελίνα Μερκούρη, Ευάγγελος Αβέρωφ, Αντώνης Τρίτσης, Γιάννης Βαρβιτσιώτης, Κάρολος Κουν, Αλέξης Μινωτής, Νικηφόρος Βρεττάκος, Τίτος Πατρίκιος, Αλέξανδρος Κοτζιάς, Νίκος Σβορώνος, Ι. Θ. Κακριδής, Στρατής Δούκας, Γιώργος Ιωάννου, Γιάννης Σκαρίμπας, Νίκος Χατζηκυριάκος - Γκίκας, Δημήτρης Χριστοδούλου, Μίκης Θεοδωράκης κ.α.

Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Θέατρο (του Κώστα Νίτσου), Τετράδιο (του Φώντα Λάδη), Βιβλιοθήκες και Ενημέρωση (της Ένωσης Ελλήνων Βιβλιοθηκαρίων), «Θ» ( του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών), Χρονικό (του Ασαντούρ Μπαχαριάν), Πολιορκία (του Γιάννη Εμίρη), Αιολικά Γράμματα (του Γιώργου Βαλέτα), ΕΝΑΔελτίο Δημόσιων Βιβλιοθηκών κ.α. Σχεδίασε την εφημερίδα Τα Μέσα (εβδομαδιαία εφημερίδα για τα μέσα μαζικής επικοινωνίας). Εκδότης και διευθυντής του θεατρικού περιοδικού Δρώμενα και του περιοδικού Και τέχνες και γράμματα Κ.ΛΠ.

Μέλος του ΠΑΣΟΚ από το 1974. Εργάστηκε στο Γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ, ενώ υπήρξε μέλος αρκετών επιτροπών της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ: Επιτροπή Νεολαίας, ΚΕΜΕΔΙΑ, Επιστημόνων και Καλλιτεχνών, Πολιτισμού. Ήταν διευθυντής στο περιοδικό Αγωνιστής (της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ) και στην εφημερίδα Μαθητικός Αγώνας (1974-76) της Πανελλήνιας Αγωνιστικής Μαθητικής Κίνησης (ΠΑΜΚ), ενώ εργάστηκε ως συντάκτης για θέματα πολιτισμού, στη συνέχεια ως αρχισυντάκτης και διευθυντής στην εφημερίδα Εξόρμηση (μέχρι το 1997).

Επιμελήθηκε τις εκδόσεις:
-Το όραμα του Ρήγα / Ο Ρήγας στις παραδουνάβιες ηγεμονίες (έκδοση του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων).
-Αντίσταση κατά της δικτατορίας, 1967-1974 του Παναγιώτη Κρητικού.
-Λέξεις και χρώμα / Σπουδή για το περιβάλλον. Λεύκωμα με χορηγό το Θεραπευτήριο “Υγεία”, όπου ανθολογούνται χαρακτηριστικοί εκπρόσωποι της νεοελληνικής ποίησης και ζωγραφικής.
-Τα βιβλία της Λίζας Μιχελή: Η Αθήνα σε τόνους ελάσσονες, Πειραιάς - από το Πόρτο Λεόνε στη Μαγχεστρία της Ανατολής, H Αθήνα των Ανωνύμων, Αιγαίο, Προσφύγων βίος και πολιτισμός, Το τετράδιο της Ερατώς, Αστυγραφία της ελάσσονος Ασίας.
-Ο Ύλαςτης Μάνιας Σεφεριάδη.
-Αιγαίο, ελληνισμός μέσα στους αιώνες (έκδοση του Υπουργείου Αιγαίου).
-Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου – Μηνύματα 1962-2001. Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου. Σειρά: Περί Θεάτρου. Κέντρο Καλλιτεχνικής Πράξης, Τρίπολη 2001.

Έχει διδάξει σε σεμινάρια, λογοτεχνία, θέατρο και μέσα μαζικής ενημέρωσης. Υπήρξε σύμβουλος στο Υπουργείο Πολιτισμού (υπουργοί Μελίνα Μερκούρη, Θάνος Μικρούτσικος, Σταύρος Μπένος) και για δύο χρόνια υπεύθυνος συντονιστής του προγράμματος “Εθνικό Πολιτιστικό Δίκτυο Πόλεων” (ΕΠΔΠ). Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Υπουργείο Πολιτισμού προώθησε την οργάνωση και λειτουργία των κέντρων του ΕΠΔΠ στις πόλεις Λάρισα, Ιωάννινα, Βέροια, Χανιά, Αργοστόλι - Ληξούρι, Δράμα, Καστοριά, Φλώρινα, Τρίπολη και αλλού.
Διετέλεσε Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Κέντρου Καλλιτεχνικής Πράξης Τρίπολης και του Φεστιβάλ Θεάτρου Τρίπολης.

Έχει γράψει :
-1896, οι πρώτοι διεθνείς Ολυμπιακοί Αγώνες (έκδοση του Τμήματος Ιστορικού Αρχείου της ΑΕΕΓΑ “Η Εθνική”, 1996),
-Μαλλιαροπούλειο Θέατρο (έκδοση: Κέντρο Καλλιτεχνικής Πράξης, Τρίπολη, 2000).
-Το Θέατρο στον 20ό αιώνα / όροι, θέατρα, σχολές και μικρή βιβλιογραφική καταγραφή (έκδοση: Κέντρο Καλλιτεχνικής Πράξης, Τρίπολη, 2000).
-ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΑΔΙΑ, λίκνο του ευ αγωνίζεσθαι (έκδοση: Κατερίνα Παναγοπούλου, Αθήνα 2000).
-Το Αιγαίο μέσα στο χρόνο. Κείμενα: Νίκος Χ. Λαγκαδινός, Ανδρέας Βλαχόπουλος, Γιάννης Ηλ. Εμίρης. (έκδοση: Υπουργείο Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, Αθήνα 2005)
-Καλύτερα τύψεις παρά απωθημένα (εκδόσεις Άγκυρα)

Έτοιμα για έκδοση:
-Η δική μας μεταπολίτευση
-Ο Γιώργος Μιχαηλίδης και το Ανοιχτό Θέατρο
-Ο Μίμης Κουγιουμτζής, ένα παιδί του Θεάτρου Τέχνης
-Τα καρναβάλια στην Ελλάδα και τον κόσμο