Λαμπρή... αιώνια άνοιξη!!!!

Κάποτε το ένιωθα ότι οι περισσότεροι συνάνθρωποι την Μεγάλη Εβδομάδα έβρισκαν την ευκαιρία για μια κατάδυση στα βάθη του εσωτερικού τους κόσμου, ενός κόσμου που δεν έχει όρια ούτε γεωγραφικό στίγμα, αλλά είναι απέραντος... Ήταν πάντοτε η αφορμή για κάποιο πισωγύρισμα, τότε που όλα περιστρέφονταν, άλλοτε στενά και άλλοτε χαλαρά γύρω από την εκκλησία. Η έγνοια μας ήταν να σπρώξουμε τη μέρα για να έρθει γρήγορα το βράδυ και να πάμε στην ακολουθία που όριζε το εκκλησιαστικό τυπικό.

Και νιώθαμε όμορφα με όλα όσα ακούγαμε κάθε βράδυ, τους χτύπους της καμπάνας, τις μυρωδιές από το λιβάνι και τα κεριά που έλιωναν και προσπαθούσαμε να καταλάβουμε αν πράγματι μπήκε μέσα ο Θεός, αφού παλεύαμε να κρατήσουμε ανοιχτές όλες τις θύρες των αισθήσεων. 

Δεν μπορώ να ξέρω, με τα χρόνια, αν τελικά ο Θεός αποκρίθηκε στο μόνιμο αίτημά μας κι έδωσε απαντήσεις στους υπερβατικούς καημούς μας.

Φυσικά, με τα χρόνια καταλάβαμε το πιο απλό: μετά τη ζωή είναι ο θάνατος!

Τώρα, μετά από τόσα χρόνια, με μπερδεμένες στο κρησφύγετο των αναμνήσεών μου τις εικόνες από τη Μεγάλη Εβδομάδα και την Ανάσταση, βλέπω τον πατέρα μου να ψέλνει στην εκκλησία με την ωραία και δυνατή φωνή του, κι εμείς στριμωγμένοι ανάμεσα στον κόσμο που τότε πλημμύριζε τον ιερό χώρο, να ταξιδεύουμε στα μυστήρια και τις περιπέτειες του Ιησού.

Δεν είμαι σε θέση σήμερα να κρίνω τους συνανθρώπους μου.

Είναι αλήθεια ότι το βήμα όλων έχει συντονιστεί με τους ρυθμούς της εποχής η οποία είναι σκληρή και ανάλγητη. 

Ωστόσο, κάπου μέσα τους όλοι περίμεναν και περιμένουν πάντα το βράδυ της Ανάστασης για να σημάνει το χαρμόσυνο μήνυμα ότι η Λαμπρή είναι η αρχή της αιώνιας Άνοιξης! 

Δεν καταργούνται τα προβλήματα, δεν εξαφανίζονται ως δια μαγείας η κακία και η αδικία...

Όμως νιώθουμε όλοι ότι πρέπει να πιστέψουμε σε κοινούς στόχους και ουτοπίες, γιατί αυτός είναι ένας τρόπος να θεμελιώσουμε το πνεύμα της κοινότητας.

Να μην μείνουμε στα λόγια, τα οποία πάντοτε μονάχα την υποκρισία εξυπηρέτησαν.

Πρέπει να δεχτώ ότι οι σημερινοί νέοι είναι ευχαριστημένοι, σε γενικές γραμμές, με τον σημερινό τρόπο ζωής, ενώ οι παλαιότεροι εμφανίζονται επιφυλακτικοί, σκεπτικιστές και ανήσυχοι, διότι αναπόφευκτα κάνουν συγκρίσεις και ανακαλούν μορφές ζωής που ίσως δεν είχαν προσέξει και τώρα τις αξιολογούν...

Ξέρω πολύ καλά όμως ότι η γνώμη τους δυστυχώς δεν καταγράφεται γιατί μπαίνει  και εξουδετερώνεται στη μεροληψία της νοσταλγίας. Αλλά δεν μπορούν  να κάνουν κι αλλιώς και συμβιβάζονται με το πνεύμα της εποχής. Ποιο είναι αυτό το πνεύμα;; Μήπως ξέρω κι εγώ!!! Κάποτε υπήρξαν και κοσμοθεωρίες και προφήτες. Σήμερα;;; 

Μπορεί ο καταιγισμός των γεγονότων και της ανθρώπινης βλακείας να παρέσυρε τα πάντα στο πέρασμά του και όπως πάντα, και οι σημερινές γενιές θα αμφισβητήσουν τις παλιότερες. Το πνεύμα της αμφισβήτησης ζει, αλλά μπορεί να στοιχειοθετήσει από μόνο του βεβαιότητες; Μπορεί όμως κάποιος να υποδείξει λύσεις και να κάνει τον προφήτη;

Αυτό που μένει, κατά την ταπεινή γνώμη μου, είναι να ψάξουμε τους εαυτούς μας καλύτερα, να προετοιμαστούμε εσωτερικά, να ωριμάσουμε, κρατώντας την ψυχραιμία μας.

Το καταλαβαίνω περισσότερο από κάθε άλλη φορά ότι η κοινωνία μας δεν αντέχει τους λογοκόπους και τους κάθε λογής αγύρτες.

Τούτη η μέρα ας είναι μια μέρα καταλλαγής και ενδοσκόπησης.

Κι ακόμη κάτι: Μονάχα η ωριμότητα των πολιτών μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις εκείνες που είναι απαραίτητες για να περισωθεί η Δημοκρατία μας στην  αναμέτρησή της με τα ωκεάνια ανθρώπινα σύνολα της διαφθοράς, της αδικίας, του μίσους και της βλακείας...

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

http://nikoslagadinos.blogspot.gr/

Υπάρχει κανείς από τη Δάφνη;;; Στείλτε σήμα!!!

Κάποια στιγμή έκανα λόγο για τον Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού, αλλά καμιά απόκριση δεν υπήρξε... Από πουθενά! Υπάρχει ενδιαφέρον από τους νέους ανθρώπους ή όλοι έχουν μπει στο μύλο που όλα τ' αλέθει και σιγά-σιγά θα χάσουμε και τη μνήμη μας και το χωριό μας;;; 

Κάποιος ή κάποια δεν υπάρχει που να νοιάζεται για τον τόπο που γέννησε και μεγάλωσε τόσο κόσμο, τόσους ανθρώπους που πρόκοψαν και μεγαλούργησαν;;;

Δεν χρειάζεται τίποτε που να είναι βάρος. Μονάχα μια απόφαση χρειάζεται να βρεθούμε μερικοί για να μιλήσουμε και να δείξουμε ότι έχουμε μνήμη, και δεν πρέπει να ξεχάσουμε τους προγόνους! 

Ψάχνω για φωτογραφίες που να αποτυπώνουν ανθρώπους και στιγμές μιας ζωής που έχει φύγει ανεπιστρεπτί. 

Όποιος ή όποια έχει κάτι να πει ή κρατάει στα χέρια φωτογραφικό υλικό, ας επικοινωνήσει μαζί μου. Απλώς θέλω να "σκανάρω" τις φωτογραφίες και να τις κρατήσω στο αρχείο για να δουν και οι νεότεροι. Να πιάσουμε όλοι το νήμα της ζωής των ανθρώπων μας. Και πρέπει να ξέρετε ότι οι άνθρωποί μας ζουν όσο εμείς τους κρατάμε στη μνήμη μας και τους θυμόμαστε, και τους κουβεντιάζουμε. η ύπαρξή μας είναι το "άθροισμα" της ζωής όλων αυτών που πέρασαν από τη Δάφνη και ίδρωσαν στη γη της.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:

Νίκος Λαγκαδινός

Κομοτινής 9, Αθήνα 11526

τηλ. 210-6741875

κινητό 6977-320688

"Εφυγε" ο γιος του Λεωνίδα...

Καθώς περνούν τα χρόνια, νιώθω όλο και πιο έντονα την επιθυμία της επιστροφής στο χωριό μου. Κι αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να γίνει. Δυστυχώς. Ετσι όπως είναι η ζωή μας πλέον, δεν υπάρχει περίπτωση να νιώσουμε αυτή τη χαρά του γυρισμού στον τόπο των γονιών κι εκεί όπου ζήσαμε  χαρές και λύπες, δεθήκαμε με τη γη και τους ανθρώπους της. 

Προσφάτως "έφυγε" ένας ακόμη "Λαγκαδινός", ο γιος του Λεωνίδα. Αναπάντεχα. Λυπήθηκα. Ο πατέρας του είχε φύγει νωρίς κι αργότερα η μάνα του. Μια οικογένεια με ήθος που πήγαζε από την αγαθή προσωπικότητα του γεννήτορα, του Λεωνίδα. Ο Λεωνίδας ήταν ένας άγιος άνθρωπος. Η ζωή όμως τα φέρνει έτσι που δεν μπορεί κάποιες φορές να χωρέσει την ευτυχία σ' ένα σπίτι. 

Είναι αλήθεια ότι η οικογένεια του ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΥ ήταν από τις καλές οικογένειες του χωριού μας. Με πολλά παιδιά. Ευτυχισμένη οικογένεια. Εγώ κρατώ την ανάμνηση της Μαρίτσας που είχαμε τα ίδια χρόνια και πηγαίναμε μαζί στο σχολείο. Δεν είναι η στιγμή να καταθέσω τις μνήμες εκείνης της γλυκιάς περιόδου που ήμασταν παιδιά και παλεύαμε να δούμε τη χαρά της ζωής. Θα το κάνω κάποια στιγμή...

Νίκος Χ. Λαγκαδινός

Ο Νίκος Χ. Λαγκαδινός, είναι δημοσιογράφος, μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), κι έχει σπουδάσει Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Θεατρολογία στο 8ο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Έχει εργαστεί ως συντάκτης και αρχισυντάκτης στις εφημερίδες Ελεύθερη Γνώμη, Νίκη, Ενημέρωση, Βραδυνή, Ακρόπολις, Αθηναϊκή.

Υπήρξε μόνιμος συνεργάτης της ΕΡΤ με δεκάδες ρεπορτάζ και εκπομπές στο ραδιόφωνο (ΕΡΑ) και την τηλεόραση (ΥΕΝΕΔ, ΕΤ-2 και ΝΕΤ). Ενδεικτικά είναι τα αφιερώματα στην τηλεόραση για τους Μάνο Λοΐζο, Νίκο Ξυλούρη, Ευάγγελο Αβέρωφ, Δημήτρη Ροντήρη, Κάρολο Κουν, για την τέχνη στην περίοδο της δικτατορίας κ.α. Αξιοσημείωτη είναι και η σειρά (περίπου 45 εκπομπές) με τίτλο “Δημιουργοί στην περιφέρεια” που προβλήθηκε στην ΕΡΤ και για πρώτη φορά παρουσιάζονταν δημιουργοί με σημαντικό έργο που ζουν και εργάζονται στην ελληνική επαρχία.

Άλλες εκπομπές: “Και τέχνες …και γράμματα” (πολιτιστικό δελτίο τρεις φορές την εβδομάδα από την ΕΤ-2), “Το βιβλίο στην τηλεόραση”, “Tο πολιτιστικό μας σήμερα”, “Με τη φωνή του συγγραφέα” (ΝΕΤ). Έχει ερμηνεύσει το ρόλο του Συμβολαιογράφου στο δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ της Δέσποινας Καρβέλα “Και η ευχή των γονέων… αμήν” («Περισκόπιο»).

Έχει πάρει συνεντεύξεις από πρόσωπα της πολιτικής, των τεχνών και των γραμμάτων, όπως είναι οι: Ανδρέας Παπανδρέου, Μελίνα Μερκούρη, Ευάγγελος Αβέρωφ, Αντώνης Τρίτσης, Γιάννης Βαρβιτσιώτης, Κάρολος Κουν, Αλέξης Μινωτής, Νικηφόρος Βρεττάκος, Τίτος Πατρίκιος, Αλέξανδρος Κοτζιάς, Νίκος Σβορώνος, Ι. Θ. Κακριδής, Στρατής Δούκας, Γιώργος Ιωάννου, Γιάννης Σκαρίμπας, Νίκος Χατζηκυριάκος - Γκίκας, Δημήτρης Χριστοδούλου, Μίκης Θεοδωράκης κ.α.

Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Θέατρο (του Κώστα Νίτσου), Τετράδιο (του Φώντα Λάδη), Βιβλιοθήκες και Ενημέρωση (της Ένωσης Ελλήνων Βιβλιοθηκαρίων), «Θ» ( του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών), Χρονικό (του Ασαντούρ Μπαχαριάν), Πολιορκία (του Γιάννη Εμίρη), Αιολικά Γράμματα (του Γιώργου Βαλέτα), ΕΝΑ, Δελτίο Δημόσιων Βιβλιοθηκών κ.α. Σχεδίασε την εφημερίδα Τα Μέσα (εβδομαδιαία εφημερίδα για τα μέσα μαζικής επικοινωνίας). Εκδότης και διευθυντής του θεατρικού περιοδικού Δρώμενα και του περιοδικού Και τέχνες και γράμματα Κ.ΛΠ.

Μέλος του ΠΑΣΟΚ από το 1974. Εργάστηκε στο Γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ, ενώ υπήρξε μέλος αρκετών επιτροπών της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ: Επιτροπή Νεολαίας, ΚΕΜΕΔΙΑ, Επιστημόνων και Καλλιτεχνών, Πολιτισμού. Ήταν διευθυντής στο περιοδικό Αγωνιστής (της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ) και στην εφημερίδα Μαθητικός Αγώνας (1974-76) της Πανελλήνιας Αγωνιστικής Μαθητικής Κίνησης (ΠΑΜΚ), ενώ εργάστηκε ως συντάκτης για θέματα πολιτισμού, στη συνέχεια ως αρχισυντάκτης και διευθυντής στην εφημερίδα Εξόρμηση (μέχρι το 1997).

Επιμελήθηκε τις εκδόσεις:

-Το όραμα του Ρήγα / Ο Ρήγας στις παραδουνάβιες ηγεμονίες (έκδοση του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων).

-Αντίσταση κατά της δικτατορίας, 1967-1974 του Παναγιώτη Κρητικού.

-Λέξεις και χρώμα / Σπουδή για το περιβάλλον. Λεύκωμα με χορηγό το Θεραπευτήριο “Υγεία”, όπου ανθολογούνται χαρακτηριστικοί εκπρόσωποι της νεοελληνικής ποίησης και ζωγραφικής.

-Τα βιβλία της Λίζας Μιχελή: Η Αθήνα σε τόνους ελάσσονες, Πειραιάς - από το Πόρτο Λεόνε στη Μαγχεστρία της Ανατολής, H Αθήνα των Ανωνύμων, Αιγαίο, Προσφύγων βίος και πολιτισμός, Το τετράδιο της Ερατώς, Αστυγραφία της ελάσσονος Ασίας.

-Ο Ύλαςτης Μάνιας Σεφεριάδη.

-Αιγαίο, ελληνισμός μέσα στους αιώνες (έκδοση του Υπουργείου Αιγαίου).

-Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου – Μηνύματα 1962-2001. Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου. Σειρά: Περί Θεάτρου. Κέντρο Καλλιτεχνικής Πράξης, Τρίπολη 2001.

Έχει διδάξει σε σεμινάρια, λογοτεχνία, θέατρο και μέσα μαζικής ενημέρωσης. Υπήρξε σύμβουλος στο Υπουργείο Πολιτισμού (υπουργοί Μελίνα Μερκούρη, Θάνος Μικρούτσικος, Σταύρος Μπένος) και για δύο χρόνια υπεύθυνος συντονιστής του προγράμματος “Εθνικό Πολιτιστικό Δίκτυο Πόλεων” (ΕΠΔΠ). Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Υπουργείο Πολιτισμού προώθησε την οργάνωση και λειτουργία των κέντρων του ΕΠΔΠ στις πόλεις Λάρισα, Ιωάννινα, Βέροια, Χανιά, Αργοστόλι - Ληξούρι, Δράμα, Καστοριά, Φλώρινα, Τρίπολη και αλλού.

Διετέλεσε Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Κέντρου Καλλιτεχνικής Πράξης Τρίπολης και του Φεστιβάλ Θεάτρου Τρίπολης.

Έχει γράψει :

-1896, οι πρώτοι διεθνείς Ολυμπιακοί Αγώνες (έκδοση του Τμήματος Ιστορικού Αρχείου της ΑΕΕΓΑ “Η Εθνική”, 1996),

-Μαλλιαροπούλειο Θέατρο (έκδοση: Κέντρο Καλλιτεχνικής Πράξης, Τρίπολη, 2000).

-Το Θέατρο στον 20ό αιώνα / όροι, θέατρα, σχολές και μικρή βιβλιογραφική καταγραφή (έκδοση: Κέντρο Καλλιτεχνικής Πράξης, Τρίπολη, 2000).

-ΑΡΧΑΙΑ ΣΤΑΔΙΑ, λίκνο του ευ αγωνίζεσθαι (έκδοση: Κατερίνα Παναγοπούλου, Αθήνα 2000).

-Το Αιγαίο μέσα στο χρόνο. Κείμενα: Νίκος Χ. Λαγκαδινός, Ανδρέας Βλαχόπουλος, Γιάννης Ηλ. Εμίρης. (έκδοση: Υπουργείο Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, Αθήνα 2005)

-Καλύτερα τύψεις παρά απωθημένα (εκδόσεις Άγκυρα)

Έτοιμα για έκδοση:

-Η δική μας μεταπολίτευση

-Ο Γιώργος Μιχαηλίδης και το Ανοιχτό Θέατρο

-Ο Μίμης Κουγιουμτζής, ένα παιδί του Θεάτρου Τέχνης

-Τα καρναβάλια στην Ελλάδα και τον κόσμο

Δίκτυο Αφύπνισης Πολιτών, Αμαλιάδα: Παιδική χαρά, πράσινο στην πόλη, Μπουλατοδρομίες

[Της Λινας Γιανναρου, Η Καθημερινή, 12/2/2012]. Η παιδική χαρά της οδού Καλαβρύτων στην Αμαλιάδα, δωρεά του Θεόδωρου Μαυρογιάννη, κατοίκου Βοστώνης, στην πόλη το 1957, είχε μεγαλώσει γενιές και γενιές, αλλά πια έδειχνε την ηλικία της. Μολονότι επρόκειτο για έναν τεράστιο αδόμητο χώρο μέσα στον αστικό ιστό –η έκτασή της φτάνει τα 570 τ.μ.–, εγκαταλελειμμένη και βρώμικη, είχε σταματήσει να αποτελεί πόλο έλξης για τα παιδιά. Δεν θα μπορούσε να βρεθεί καλύτερη αφετηρία για την παρέα του Δικτύου Αφύπνισης Πολιτών, την ομάδα που φιλοδοξεί να αλλάξει την εικόνα της πόλης κάνοντας τους κατοίκους της να νοιαστούν γι’ αυτήν.

Η ιδέα ανήκει στον Σπύρο Ζαφειρόπουλο, καθηγητή Πληροφορικής στο ΤΕΙ Πάτρας, είναι εξαιρετικά απλή, αλλά συνάμα εντελώς ριζοσπαστική. Η «θητεία» του σε διάφορες συλλογικότητες είχε δείξει ότι συχνά-πυκνά οι πρωτοβουλίες είτε μένουν στη θεωρία, με τους συμμετέχοντες να αναλώνονται σε συζητήσεις επί συζητήσεων, είτε περιορίζονται στη δράση των λεγόμενων «ενεργών πολιτών», που αναλαμβάνουν μόνοι τους να βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής στις κουρασμένες, μπετονένιες, ασφυκτικές πόλεις μας. Πραγματική «επανάσταση» θα ήταν τα ηνία να λάβουμε οι ίδιοι οι χρήστες τους. «Να το θέσω αλλιώς», λέει ο ίδιος στην «Κ». «Μόνο εάν ο κόσμος ξαναμπεί, ξαναπερπατήσει στο δάσος, θα νοιαστεί να το διατηρήσει καθαρό. Η φιλοσοφία μας είναι να δημιουργήσουμε εστίες κοινωνικού ενδιαφέροντος για ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών σε αυτές».

• Ξανακέρδισαν τον χώρο τους

Κάπως έτσι, τον Μάρτιο του 2010, η οργανωτική ομάδα του νεοσύστατου Δικτύου Αφύπνισης Πολιτών προχώρησε στην πρώτη παρέμβαση, εκείνη στην παιδική χαρά. Προσκλήθηκε όλη η γειτονιά. Καθαρίστηκε ο χώρος με τη βοήθεια της Μοτοσυκλετιστικής Λέσχης Αμαλιάδος, στον τοίχο ζωγραφίστηκε ένα παιδικό γκράφιτι (αφού ρωτήθηκε ο γείτονας φυσικά), οι μαμάδες έφεραν ριγανάδα για να κολατσίσουν τα παιδιά και οι μπαμπάδες τούς έμαθαν τα παιχνίδια της δικής τους γενιάς: αμπάριζα, κεραμιδάκια, κουτσό. «Δεν κόστισε σχεδόν τίποτα, αλλά για πρώτη φορά η γειτονιά “συναντήθηκε” σε έναν κοινό δημόσιο χώρο», λέει ο κ. Ζαφειρόπουλος. Οπως σημείωσε κάποιος στο σάιτ του δικτύου (www.citizenalertnetwork.gr), «πολλοί από τους ανθρώπους αυτούς συναντιούνταν καθημερινά, αλλά δεν αντάλλασσαν ούτε μια καλημέρα». Εκτοτε, βέβαια, όχι μόνο συζητούν, αλλά έχουν φροντίσει ο χώρος να παραμένει καθαρός, να τοποθετηθεί φωτισμός, να μπουν νέα παιχνίδια. «Ξανακέρδισαν τον χώρο τους».

Εκτοτε, η δράση του Δικτύου υπήρξε καταιγιστική. Από δενδροφυτεύσεις «ψεύτικων» δέντρων για να αναδειχθεί το πρόβλημα της έλλειψης πρασίνου στην πόλη και εκστρατεία με τίτλο «Μην περιμένεις να έρθει, πήγαινε εσύ στο δάσος», δράσεις για την ασφάλεια στον δρόμο και το Διαδίκτυο μέχρι προβολές ταινιών και θεατρικές παραστάσεις, η ομάδα του Δικτύου έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών της Αμαλιάδας που άρχισαν να την στηρίζουν σε κάθε βήμα. «Κάθε τρίμηνο οργανώνουμε μεγάλες συναντήσεις, με ανοιχτή συμμετοχή, όπου προτείνουμε νέες ιδέες. Μέχρι και όπερα έχουμε φέρει!»

Κομβικό σημείο για την επιτυχία του εγχειρήματος, κυριολεκτικά και μεταφορικά, ο διαδικτυακός χώρος του δικτύου, αποτέλεσμα εθελοντικής δουλειάς ομάδας γραφιστών, το οποίο θα ζήλευαν πολλοί οργανισμοί του εξωτερικού. «Θέλαμε να φτιάξουμε ένα σάιτ τόσο ωραίο όσο και αυτό που κάνουμε», σημειώνει ο κ. Ζαφειρόπουλος.

Λόγω της μεγάλης απήχησης, το Δίκτυο ανιχνεύει άμεσα τα προβλήματα και επεμβαίνει ταχύτατα όπου είναι δυνατόν. «Εκεί» θα είναι και τις Απόκριες, αφού ο Δήμος έχει σταματήσει να διοργανώνει καρναβάλι. «Εφηύραμε ένα δικό μας έθιμο, την “Μπουλατοδρομία”! Πρόκειται απλά για μια ποδηλατοδρομία μεταμφιεσμένων που εκτός από... πολλή πλάκα, συμβάλλει και στη διάδοση του ποδηλάτου». Η Μπουλατοδρομία θα πραγματοποιηθεί για δεύτερη συνεχή χρονιά στις 19 Φεβρουαρίου.

«Κάθε φορά που απογοητευόμαστε, εμφανίζονται δέκα νέα μέλη. Από την άλλη, δεν είναι δύσκολο να κάνεις τη διαφορά, στις παρούσες συνθήκες. Το πεδίο είναι ελεύθερο για δράση», καταλήγει ο κ. Ζαφειρόπουλος.

Τραγικός ο απολογισμός... Σε εξέλιξη η καταγραφή των ζημιών που προκάλεσε η θεομηνία στην Ηλεία

Σε εξέλιξη είναι από το πρωί της Δευτέρας η καταγραφή των ζημιών στον Πύργο Ηλείας, μετά τις καταστροφικές πλημμύρες που προκάλεσαν οι καταρρακτώδεις βροχές από το βράδυ του Σαββάτου έως τα ξημερώματα της Κυριακής.

Ο απολογισμός από τη θεομηνία που έπληξε την Ηλεία είναι τραγικός, καθώς μία γυναίκα έχασε τη ζωή της στην περιοχή «Λιθάρι», στην προσπάθειά της να γλιτώσει από τα ορμητικά νερά. Σπίτια, καταστήματα, ακόμα και το Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο πλημμύρισαν και πολλοί είναι οι άστεγοι.

«Οι καταστροφές είναι πολύ μεγάλες, διατηρούμε την ψυχραιμία μας» δήλωσε στον Βήμα 99,5 ο δήμαρχος Πύργου Μάκης Παρασκευόπουλος,τονίζοντας ότι έχει διαλυθεί όλο το επαρχιακό οδικό δίκτυο του δήμου και είναι αδύνατη η επικοινωνία με τα τοπικά διαμερίσματα.

Σύμφωνα με τον κ. Παρασκευόπουλο, τεράστιες είναι οι ζημιές που έχουν προκληθεί στο Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο, το οποίο εκκενώθηκε την Κυριακή.

«Το στοίχημά μας είναι να λειτουργήσει το νοσοκομείο άμεσα» σημείωσε, τονίζοντας ότι δυνάμεις της Πυροσβεστικής εργάζονται από την Κυριακή για την άντληση των υδάτων από τα υπόγεια του κτηρίου.

Ο δήμαρχος Πύργου επισήμανε ότι μεγάλες ζημιές υπέστησαν σπίτια που καταπλακώθηκαν από λάσπη, εξαιτίας των κατολισθήσεων, με αποτέλεσμα δεκάδες άνθρωποι να περάσουν τη νύχτα στους δρόμους. 

Για το λόγο αυτό, όπως είπε ο κ. Παρασκευόπουλος, ο δήμος εξασφάλισε στέγη για οικογένειες που προς το παρόν δεν μπορούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους, λόγω των εκτεταμένων ζημιών.

Ο γενικός γραμματέας Πολιτικής Προστασίας Θεόδωρος Μπούφης δήλωσε στον ίδιο σταθμό ότι ο κρατικός μηχανισμός είναι σε επιφυλακή καθώς οι μετεωρολόγοι προβλέπουν νέο κύμα κακοκαιρίας από το απόγευμα.

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

15 φωτογραφίες

Οι ασθενείς που νοσηλεύονταν στο Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο διακομίστηκαν ανάλογα με τη βαρύτητα των περιστατικών σε νοσοκομεία της Πάτρας, της Αμαλιάδας, των Κρεστένων, καθώς και σε κέντρα υγείας.

Τόσο ο Πύργος όσο και η Αρχαία Ολυμπία έχουν κηρυχθεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Εξαιτίας των πλημμυρών, σήμερα Δευτέρα θα παραμείνουν κλειστά όλα τα Δημοτικά Σχολεία και Νηπιαγωγεία του δήμου Πύργου, καθώς και το 1ο Λύκειο Πύργου και το Εσπερινό Γυμνάσιο - Λύκειο Πύργου.

Επίσης, ο δήμος Πύργου έθεσε στη διάθεση των πλημμυροπαθών την τηλεφωνική γραμμή 26210 81036, όπου μπορούν να απευθύνονται είτε για άμεση βοήθεια είτε για υποστήριξη των αιτημάτων τους γύρω από τη διαδικασία της καταγραφής των ζημιών σε κτίρια, οικοσκευές, επαγγελματικό εξοπλισμό, ζωικό κεφάλαιο, καλλιέργειες κτλ.

Σε δηλώσεις του στον ΣΚΑΪ ο αντιπεριφερειάρχης Ηλείας Χαράλαμπος Καφύρας δήλωσε πως θα πραγματοποιηθεί έκτακτη σύσκεψη υπό τον υφυπουργό Υγείας για την κατάσταση στο νοσοκομείο της περιοχής, ενώ είναι πολύ πιθανόν εντός της ημέρας να σταλούν κοντέινερ για την προσωρινή στέγαση των κατοίκων. 

Ανοιξαν οι ουρανοί στην Ηλεία κι έφεραν την καταστροφή

Το νερό που έπεσε έφτασε τα 178 χιλιοστά, έπνιξε μια γυναίκα 80 ετών, πλημμύρισε δρόμους, σπίτια και το νοσοκομείο της πόλης

• ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
• TA NEA: Δευτέρα 06 Φεβρουαρίου 2012

Οι καταστροφές ήταν - σύμφωνα με τους ειδικούς - αναπόφευκτες. Από τα μεσάνυχτα έως την αυγή της Κυριακής τα σύννεφα είχαν αγκυροβολήσει πάνω από τον Πύργο Ηλείας γεννώντας τη μια καταιγίδα μετά την άλλη. Το νερό που έπεσε στην περιοχή έφτασε τα 178 χιλιοστά, έπνιξε μια γυναίκα 80 ετών, πλημμύρισε δρόμους, σπίτια και το νοσοκομείο της πόλης και έθεσε δύο δήμους σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Το ύψος της βροχής ήταν το μεγαλύτερο που έχει καταγραφεί στην Ηλεία από τους σταθμούς του Αστεροσκοπείου Αθηνών τα τελευταία πέντε χρόνια - όταν και εγκαταστάθηκαν εκεί. Μέσα σε οκτώ ώρες ο Πύργος δέχτηκε ποσότητα βροχής ίση με αυτή που πέφτει μέσα σε έξι μήνες στην Αθήνα. Ενα φαινόμενο «σπάνιο και απρόβλεπτο», όπως παρατηρεί ο Κώστας Λαγουβάρδος, μετεωρολόγος και ερευνητής στο Εθνικό Αστεροσκοπείο.
Κι ενώ στην ευρύτερη περιοχή το ύψος της βροχής κυμάνθηκε στα 5-20 χιλιοστά, στην Ωλένη - όπως και στον Πύργο - έφτασε σε πολύ υψηλά επίπεδα, σταματώντας στα 155 χιλιοστά. Η ροή του ανέμου ή η μορφολογία του εδάφους είναι παράγοντες που μπορεί να εγκλωβίσουν καταιγιδοφόρα νέφη σε μια περιοχή. Οσο μεγαλύτερη είναι η διάρκεια της στάσης της βροχής πάνω από ένα σημείο τόσο πιο καταστροφικά θα είναι τα αποτελέσματά της. «Δεν υπάρχει τρόπος να απορροφηθεί τόση βροχόπτωση. Ο κορεσμός του εδάφους σε νερό είναι τόσο απότομος που οπουδήποτε και αν συνέβαινε θα έφερνε προβλήματα», αναφέρει ο Κώστας Λαγουβάρδος.
ΑΝΟΧΥΡΩΤΗ. Η σφοδρότητα του φαινομένου όμως εκδηλώθηκε σε μια περιοχή που εδώ και χρόνια είναι ανοχύρωτη σε έντονες καιρικές συνθήκες. Στις χτεσινές πλημμύρες και κατολισθήσεις συνέβαλε ώς έναν βαθμό και η καταστροφή του δάσους από τις πυρκαγιές το καλοκαίρι του 2007. Ο Ευθύμιος Λέκκας, καθηγητής Γεωλογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, λέει ότι η Ηλεία είχε ανακάμψει σημαντικά μετά τις φωτιές. Είτε με αναδασώσεις είτε με φυσικό τρόπο, το 60%-70% της βλάστησης είχε αποκατασταθεί.
Σε αυτό είχαν βοηθήσει τα υψηλά επίπεδα υγρασίας της περιοχής, η ποιότητα του εδάφους, αλλά και το γεγονός ότι η θερμοκρασία το καλοκαίρι δεν αγγίζει κατά μέσο όρο μεγάλες τιμές. Τα πέντε χρόνια που μεσολάβησαν από τις πυρκαγιές ήταν διάστημα που επέτρεψε την αναγέννηση ενός δάσους, το οποίο όμως παραμένει, σύμφωνα με τον καθηγητή, ευάλωτο σε έντονα καιρικά φαινόμενα. «Εφόσον αναπτυχθούν δέντρα σε ύψος πέντε μέτρων, το έδαφος προστατεύεται επαρκώς», παρατηρεί.

Ο Πύργος, μια πόλη με άναρχη, πυκνή δόμηση και στενούς οδικούς άξονες, δεν θα γλίτωνε, όπως αναφέρουν οι ειδικοί, από τις πλημμύρες. Η Ηλεία όμως δεν θα μπορούσε να αποφύγει ούτε τις κατολισθήσεις. «Εδώ και χρόνια λειτουργούμε πυροσβεστικά στις κατολισθήσεις. Δεν έχουμε χρήματα για προληπτικές επεμβάσεις», λέει ο αντιπεριφερειάρχης Ηλείας, Χαράλαμπος Καφύρας. Περίπου 300 είναι τα επικίνδυνα για κατολισθήσεις σημεία στην Ηλεία που κατέγραψε με έρευνά του στην περιοχή ο Ευθύμιος Λέκκας.
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΚΟΚΑΙΡΙΑΣ. Η Ηλεία, όπως και το μεγαλύτερο μέρος της Δυτικής Ελλάδας, έχει πλούσιο ιστορικό κακοκαιρίας. Τα τελευταία εννιά χρόνια, τέσσερις ανεμοστρόβιλοι προκάλεσαν καταστροφές στην περιοχή. Οι τρεις από αυτούς εκδηλώθηκαν το 2009. Εκείνος της 25ης Μαρτίου εξέτρεψε από την πορεία του ένα όχημα στη Νέα Μανωλάδα σκοτώνοντας τον οδηγό και έναν από τους δύο συνεπιβάτες. Σύμφωνα με στοιχεία του Εθνικού Αστεροσκοπείου, μερικές από τις πιο έντονες πλημμύρες (ορισμένες συνοδευόμενες και από χαλαζοπτώσεις) έπληξαν τον Πύργο και την ευρύτερη περιοχή της Ηλείας τον Οκτώβρη του 2004, τον Ιανουάριο του 2005 και τον Οκτώβρη του 2007. Η χτεσινή καταιγίδα όμως ήταν, σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων, κάτι πρωτόγνωρο.